De een die rijdt een tractor, de ander hobbelt op een paard. De een die lijkt uniek, maar wat is uni
- outstanders
- Jan 14, 2015
- 3 min read
In de straat van mijn ouders woont een jongen. Mijn buurjongen, een jongeling. Hij is een reiziger die voor mij het reizen opnieuw heeft uitgevonden. Alsof ik het woord reizen nog nooit heb gehoord terwijl iedereen dood wordt gegooid met mensen die ‘effe een jaartje ertussenuit willen.’ Een tijdje terug kocht hij een oude tractor via Marktplaats, hiermee vertrok hij naar Finland. 3000 kilometer, een pokkeneind. Tijdens deze reis maakte hij verhalen, over hoe hij iets meer snelheid had dan een voorbijganger, over het praten in jezelf en hoe het begrip traagheid hem bezighield. Hij woont tegenover ons en ik spreek hem niet zoveel. Ik zie hem wel eens lopen. Eerst had hij nog dreadlocks, nu is hij wat ouder en heeft hij gewoon een kapsel, zoals iedereen eigenlijk. Je ziet het niet en als je met hem praat hoor je het misschien ook niet meteen, maar hij heeft de mooiste verhalen. Ik hoor deze verhalen dan weer van de buurvrouw. Verhalen over tijd, seizoenen en zijn fascinatie voor traagheid. Er werd me verteld dat ik zijn werk maar eens moest gaan lezen. Dus, hier zit ik dan, op een koude zondag op de bank, een kleedje om me heen en met een stuk monchoutaart, zijn werk te lezen. Wat me meteen opvalt aan zijn werk is zijn relaxedheid. Het gaat hem volgens mij niet om het vinden van dat ene woord wat alles bij elkaar brengt, alles overkoepeld. Hij schrijft gewoon alles stap voor stap. Hij beschrijft zijn woorden zo klein en tastbaar mogelijk. Iets wat bij de meeste mensen vaak omgekeerd is. Hij is eerlijk, want hij zegt: ‘Ik wil niet alles begrijpen, omdat ik er te ver van af sta.’
Het voelt af en toe alsof iedereen in een draaikolk van meningen leeft. We leven in een draaikolk met de beste bedoelingen. Maar wat zijn ‘goede bedoelingen’ eigenlijk? Maak je die voor jezelf of verwachten anderen dat je ze navolgt? Een vriendin van me schreef eens: Gezellig doen, voor wie doe je dat eigenlijk? Ik vond dat een verrekte goeie vraag.
We worden platgegooid met meningen, opmerkingen en bedoelingen. En weet je, ik denk eigenlijk dat dat nu eenmaal zo is. Er wordt nu hevig gevochten om ons heen, mensen willen uniek zijn. Maar stoppen we daar misschien niet teveel energie in? We willen dat iedereen ons aardig vindt, we willen geen ruzie en we willen zonder zorgen leven. We hebben denk ik allemaal wel onze voorbeelden van mensen zoals we willen zijn. Of ja, we zouden zo willen denken. Zo relaxed. Niets begrijpend omdat we er te ver weg van staan.
Een tijdje terug zag ik Stromae op tv, bij de College Tour. Ik denk vaak aan dit fragment. Ik weet eigenlijk ook niet precies waarom, maar sommige mensen hebben nou eenmaal iets. Iets, wat gewoon lekker blijft hangen. Een soort van golf waar ze zelf opzitten en ze trekken je zo mee de surfplank op. Gewoon, vloeiend. Je kunt mensen vergelijken met ‘het klimmen op een paard’. De mensen die het easy en kalm aan doen zal het lukken. De andere ruime meerderheid, tja, die trekt gewoon te hard. ‘Amehoela’, denkt dat paard. In ieder geval, waar ik naartoe wil is dat Stromae bij groep 1 hoort. Ik houd niet van het woord down to earth, maar tijdens dat interview met hem kwam dat in me naar boven. Die prestatie: door iedereen de hemel in geprezen worden en er zelf geen bal van snappen. Ik denk dat dat je het meest menselijk houdt: onbegrip.
Waarom willen we alles snappen? Waarom hebben we overal kritiek op of waarom proberen we allemaal zo ontzettend uniek te zijn? Allemaal uniek willen zijn is net zoals allemaal bedrijfskunde gaan studeren: als we allemaal hetzelfde willen stelt datgene geen fuck meer voor. Op school leer ik dingen zoals creatief zijn, of eerder gezegd: creatief bezig zijn. Ik vraag me nog steeds af of je dat op school kunt leren. Creatief zijn is een karaktereigenschap, geen schoolvak, lijkt me. Maar ja, als je in deze tijd met een tractor 3000 kilometer kan afleggen of een wereldberoemde Belg kunt worden, waarom zou je je dan niet kunnen ontwikkelen tot een ontzettend creatief en uniek persoon?
Comments