Noodzakelijke Noedels.

Ik word wakker in een vertrouwde kamer, de kamer van Isa. Ik kijk op mijn mobiel, naar de tijd, naar whatsappjes en Facebook berichten en gemiste oproepen. Ik was er niet.  Gisteren was ik iemand die alles een beetje goed wilde draaien. Die met haar leuke jaarclub meedoet aan biercantussen waar ik eigenlijk geen reet zin in had, maar wat was het gezellig. We zijn als zusjes samen. Die stiekem naar WC’s rennen en als straf bier over het hoofd krijgen alsof we godverdomme slaven zijn, waar over te plassen is. Ik ben niet om over te plassen.

Op dit moment heb ik het idee dat ik een drukke weg oversteek. Ik zet stappen in nieuwe dingen en mensen maken ruzie en ik heb het gevoel dat ik daardoor midden op die weg een beetje stil sta. Niet wetend of ik verder over moet steken of aan mijn eigen kant moet blijven staan. Mensen proberen me een richting op te duwen. Ik heb nooit botsingen gewild, maar uiteindelijk komen die er toch wel. 

Ik stond op. ‘Waar is Kevin?’ ‘Kevin is al weg.’ ‘Hoe laat is hij weg gegaan?’ ‘Rond 9 uur, hij probeerde je wakker te maken maar je bleef maar door snurken.’ ‘Oh. Doei Kevin.’

#bier #botsingen #kater #onduidelijkheid