Untitled

Losgescheurde schorsen van de ribben uit het bos. Afgebroken kiezelstenen, het gillen van een vos alsof het pijngetik van avondklokken, waaronder ik me bedolf.  Seconden naderen, verraad me maar laat me varen met de golven.

Beloof me nooit meer terug te keren, riskeren zal ik doen.  Zal me verweren tegen alles, wat me ooit venijn zal doen en wanneer we weten dat we allebei door het leven zijn versleten, zijn vergeten mee te nemen door de verraderlijke golf.

Zal ik hier, je confronteren.  In het uur van de wolf.